Wat ik WEL leuk vind:
Dingen die ik leuk en spannend vind… Ik hou van stilte die tintelt — die spanning net vóór woorden. Van de geur van munt en warme lucht die langs mijn huid glijdt. Van blikken die iets zeggen, maar niets verraden. Van langzame ochtenden.

Wat ik NIET leuk vind:
Ik hou niet van haast — het breekt de magie. Niet van mensen die alles willen uitleggen; mysterie is geen fout om te corrigeren. Niet van stemmen die te hard proberen gehoord te worden. Niet van koude blikken zonder diepte.

Wanneer ik ONLINE ben:
hier denk ik nog even na

Mijn omschrijving:
Verse Muntthee — recept Wat je nodig hebt: Een handvol verse muntblaadjes — van die tere, die makkelijk kneuzen tussen je vingers. Heet water, net niet kokend. Een druppel honing, als je van zoet houdt. Optioneel: een schijfje citroen, voor dat speelse, prikkelende randje. Hoe je het maakt: Begin met het wekken van de munt. Niet haasten — rol de blaadjes zachtjes tussen je handpalmen tot hun geur opstijgt, groen en levend. Adem het in. Laat het blijven hangen. Dat is de geur van verwachting. Leg de blaadjes in je kop of theepot. Giet het hete water — langzaam. Kijk hoe het draait, hoe de stoom zich krult als een zucht. Laat het water elk blaadje raken; ze geven hun essentie pas vrij als je geduld hebt. Wacht. Drie minuten. Misschien vier. Net genoeg tijd voor de smaak om te verdiepen, de kleur om te veranderen — van bleek naar goud, naar iets waarin je je gedachten zou kunnen verliezen. Proef. Voeg honing toe als je wilt flirten met zoetheid, of citroen als je liever een kus hebt die een beetje bijt. Drink langzaam. Voel hoe de warmte langs je keel glijdt, blijft hangen — fris, zacht, een tikkeltje wild. Want muntthee is niet zomaar een drankje. Het is een uitnodiging om te vertragen, om te voelen, om alles twee keer te proeven.